تا کی از حقوق کم خواهد شد [تا زمانی که هزینه هایی که دوستان می فرمایند اضافه پرداخت شده ]

با بخشنامه های پست بانک چه کنیم ؟جواب اینها همه داشتن صبر جلیل ایوب نبی را می خواهد

در پایان (اللهم عجل علی ظهورک)

مردم این دهستان هم نماز عید را به امامت حجت الاسلام محمدی بجا اوردند و  صله رحم را بجا اوردند

اولین شب قدر در غیاب مرحوم حاجی اقای محمدی برگزار شد ایا می توان حدس زد چقدر نبودن ایشان در جمع ما  احساس می شد

سالهای قبل ازابتدای ماه مبارک نماز جماعت به امامت ایشان در مسجد جامع روستااقامه می شدوبعد هم تلاوت یک جزءاز قران کریم برگزار می شد اما امسال ماه تاروز ۱۶از وجود روحانی خبری نبود نمی دانم در این بین کم کاری ازچه ناحیه ای رخ داده که بیشتر وارد ریز مسائل نمی شوم وفقط از هر بیننده عزیزای که از این وبلاگ دیدن می کند در خواست می کنم در شبهای قدر ما را هم از دعای خیرش محروم  نکند وبرای تعجیل در ظهور حضرتش دعا نماید

امام ابومحمد حسن بن علی بن ابیطالب علیه السلام؛ دومین پیشوا از امامان معصوم اهل بیت، یکی از پنج تن آل عبا و نخستین سبط رسول خدا (ص) است که پیامبر بزرگوار اسلام او و برادرش را دو سرور جوانان بهشت و دو گل خوشبوی خویش نامید .
 مادرش فاطمه علیها السلام دخت گرامی رسول الله و بانوی بانوان جهان می باشد .
 زادگاه شریفش مدینه و زمان تولد این مولود مبارک، بنابر مشهور عامه و خاصه پانزدهم رمضان سال سوم و یا دوم هجرت بوده است. البته در این مورد اقوال دیگری نیز نقل گردیده است. مثلا بعضی بجای رمضان، ماه شعبان را ذکر نموده اند که گویا با تولد حضرت حسین بن علی (ع) اشتباه کرده اند. در هر صورت نظر قطعی تر همان است که بیان گردید .
 امام حسن(ع) نخستین فرزند امام علی بن ابیطالب و حضرت فاطمه علیها السلام است. محدث عظیم الشان شیعی، ثقه الاسلام کلینی در کتاب کافی از حضرت امام صادق (ع) روایت می کند که فاصله بین ولادت امام حسن و امام حسین (ع) فقط یک طُهر بوده و بین زاده شدن این دو برادر شش ماه و ده روز فاصله شده است ( طُهر = پاکیزگی را از عادت زنانگی ) . بنابراین معلوم می شود که مدت حمل حضرت حسین (ع) شش ماه بود که علی ابن ابراهیم قمی ، مفسر عالیقدر شیعی نیز در تفسیر خود به این نکته اشاره نموده است .
 اما این مطلب با آنچه که درباره تاریخ ولادت دو برادر ثبت کرده اند، سازگار نیست . زیرا ولادت حضرت حسین (ع) در شب پنجم شعبان سال سوم یا چهارم هجرت روی داده است و در نتیجه بین میلاد این دو برادر ده ماه و بیست روز فاصله بوده است که ابن شهر آشوب نیز در کتاب « المناقب » همین مبنا را پذیرفته است . البته اگر تولد امام حسن (ع) را سال دوم و تولد امام حسین (ع) را سال چهارم بدانیم ، این فاصله یک سال و ده ماه و بیست روز خواهد شد که با روایت قُتاده هماهنگی دارد ، زیرا او گفته است که فاصله بین ولادت دو برادر، یکسال و ده ماه بوده است.
 با توجه به آنچه گذشت ، میتوان نتیجه گرفت که روایت نخست ، اندکی مخدوش شده است و گویا راوی در اثر فراموشی ، مدت حمل حضرت حسن (ع) را به حضرت حسین (ع) نسبت داده است ، بدین معنی که امام فرموده فاصله بین میلاد برادر بزرگ و حمل برادر کوچک فقط یک طُهر بوده و سپس مدت حمل برادر بزرگ را شش ماه تعیین کرده ، اما راوی این مدت را به برادر کوچک نسبت داده است .
 البته احتمال می رود که این اشتباه از نویسندگان در هنگام نوشتن روی داده باشد . در هر صورت تردیدی نیست که فاصله بین میلاد این دو امام بزرگوار بیش از ده ماه بوده است . واقدی در کتاب « المغازی » می نویسد: بین ولادت امام حسن (ع) و حمل امام حسین (ع) مدت 50 روز فاصله شده است .
 هنگامی که امام حسن (ع) پا به عرصه گیتی نهاد ، فاطمه زهرا سلام الله علیها از همسر خود خواست که او را نامگذاری کند ، اما علی (ع) فرمود که من در نامگذاری او بر پیامبر بزرگوار اسلام پیشی نمی جویم ، تا آنکه رسول خدا به خانه آنان وارد شد و نوزاد جدید را به خدمت حضرتش بردند . ایشان در گوش راست وی اذان و در گوش چپش اقامه گفتند و او را « حسن » نامیدند ، اسمی که هرگز در دوران جاهلیت شنیده نشده بود .
 کلینی در کتاب کافی به نقل از ششمین امام (ع) می نویسد که حضرت رسول (ص) با دست خود برای نواده خویش گوسفندی عقیقه کرد و فرمود :
 « با نام خدا، این عقیقه را برای حسن تهیه می کنم . »
 سپس عرضه داشت :
 « بار پروردگارا استخوانش را بجای استخوان او ، گوشتش را بجای گوشت او ، خونش را بجای خون او و مویش را بجای موی او عقیقه می کنم ، خداوندا این عقیقه را پناه و نگاهبان محمد و آل محمد قرار ده . »
 در روایت دیگر آمده که حضرت دو قوچ کبود رنگ عقیقه فرمودند ، ولی گویا اصل روایت این بوده که ایشان برای هر یک از دو نواده خود یک گوسفند عقیقه کرده است ، همانگونه که ابن سعد در « الطبقات الکبری » به همین نکته اشاره نموده است .
 در ادامه روایت آمده است که رسول گرامی به قابله یک ران گوسفند و یک دینار طلا بخشید . سپس موی سر فرزند دلبند دختر خود را تراشید و امر کرد که هم وزن این مو ، نقره صدقه بدهند که وزن آن اندکی بیش از یک درهم شد . بعضی گفته اند که حضرت به دختر خود امر کرد که اینکارها را انجام دهد .
 بدینگونه بود که عقیقه نمودن و صدقه دادن نقره هموزن موی نوزاد از سنتهای دائمی اسلامی نزد دانشمندان گردید .
 همچنین پیامبر اسلام (ص) سر مبارک حسن بن علی (ع) را به ماده خوشبوئی آغشته فرمود و این کار را در مقابل عمل دوران جاهلیت انجام داد که سر طفل را بخون آغشته می نمودند .
 در کتاب اُسدُ الغابه از ام الفضل همسر عباس بن عبدالمطلب نقل شده که گوید من به رسول خدا عرض کردم : « یا رسول الله در خواب دیدم که عضوی از اعضای شما در خانه من است » . حضرت فرمود : « خیر است ، بزودی فاطمه فرزندی می آورد و تو او را شیر می دهی . » زمانی بیش نگذشت که امام حسن (ع) پای به جهان نهاد و ام الفضل او را شیر داد .
 امام حسن (ع) فقط یک کنیه داشت و آن « ابومحمد » است که جد بزرگوارش برای او قرار داد . مشهورترین القاب ایشان عبارتند از : تقی ، زکی ، سبط .
 نقش نگین انگشتری آن بزرگوار را چند گونه نقل نموده اند : الفصول المهمه آنرا « العزه لله وحده » نقل می کند . وافی و کتابهای دیگر از امام ابوالحسن الرضا (ع) عبارت « العزه الله » را روایت می نمایند . صاحب بن عباد در کتاب « عنوان المعارف » جمله « الله اکبر و به استعین » را ذکر می کند و وافی بنقل از امام ششم می نویسد که نقش نگین هر دو نور چشم رسول خدا « حسبی الله » بوده است .
 حضرت حسن (ع) در زمان پادشاهی معاویه می زیست ( بهتر آنست ، بگوییم : معاویه در زمان امامت امام حسن (ع) خود را پادشاه خواند ) . سفینه ، خادم رسول الله سمت دربانی حضرتش را بر عهده داشت .
 از این امام بزرگوار مجموعا پانزده فرزند بر جای مانده که عبارتند از :
 زید ، ام الحسن و ام الحسین از مادری بنام بشیر بنت ابی مسعود ؛ حسن از مادری بنام خوله بنت منضور ؛ عمر، قاسم و عبدالله از مادری کنیز ؛ عبدالرحمن که مادر او هم کنیز بوده است ؛ حسین، طلحه و فاطمه از مادری بنام ام اسحق بنت طلحه بن عبدالله ، فاطمه ، ام سلمه و رقیه که مادرانشان متفاوت بوده اند . از این فرزندان فقط حسن و زید صاحب نسل بوده اند ، ولی از سیزده نفر دیگر نسلی بر جای نمانده است .

 برگرفته از سایت www.imamhasan.info

فرار رسیدن ماه مبارک رمضان ماه بهار قران ماه رحمت ومهربانی بر همگان مبارک باد رمضان ماه خود سازی وپاک کردن غباروزنگال گناه از دل است دراین ماه از هرگوشه ونقطه ای تلاوت قران ومناجات به گوش می اید در این ماه هر انسان مسلمان به خود سازی پرداخته وبا خدای خود مشغول راز ونیاز می گردد تا در روز عید فطر خودش را ساخته ببیندو مهیای سال دیگر باشد

اری این دهستان باا زدست دادن این عالم ربانی در سوگ نشست تا فقدان این عزیز از دست رفته را نظاره گر باشد مردی مجاهد که تمام عمربا برکتش را صرف ارشادوراهنمائی همولایتی هایش وسایرمردم این دهستان نمودکه انشاءالله اگر فرصتی فراهم گردد خلاصه ای از زندگینامه   این عزیز را برروی وبلاگ منتشر خواهم کرد

اگر بخواهم خلاصه ای از فعالیتهای نامبرده را قید کنم به این شرح بیان می دارم

۱-دفتر ثبت ازدواج وطلاق که توسط نامبرده اداره می شد که در این راستا تمام این دهستان به طریقی مدیون ایشان خواهند بود

۲-مراسم مذهبی وایام عزاداری ها وکلیه مراسم های مذهبی با حضور ایشان جلوه ای خاص داشت

۳-براکثر اموات این روستا وروستا های اقماری این دهستان ایشان نماز میت می خواندند

در پایان چون حضور ذهن ندارم به همین چند جمله بسنده  نموده وبرای این مرحوم از خدای بزرگ طلب بخشش وغفران می کنم انشاءالله که با ائمه اطهارو شهدامحشور شوند

طبق وعده داده شده خلاصه زندگی این عالم ربانی را برگرفته از وب سایت :     http://ma-arbabi.irاست را جهت آشنائی بیشتر منتشر می کنم

او تحصیلات حوزوی خود را در مدرسه علمیّه معصومیّه بیرجند و مشهد مقدّس به پایان رساند. و از محضر علمای بزرگی همچون آیات عظام حضرت آیت الله العظمی محمّد حسین آیتی، حضرت آیت الله العظمی سیّد حسن تهامی، حضرت آیت الله العظمی عارفی در بیرجند و حضرت آیت الله العظمی سیّد هادی میلانی در مشهد تلمّذ نمود.

پس از پایان تحصیلات، در موطن خود که روستای میغان بود رحل اقامت افکند و حدود 60 سال به مردم آن منطقه خدمت کرد.

او علاوه بر اقامه عزای ائمّه اطهار علیهم السّلام خصوصاً در ماههای محرّم، صفر و رمضان و بیان احکام دینی و برگزاری نماز جماعت؛ پاسخگوی مراجعات مردمی بود و بسیاری از دعاوی مردم را با کدخدامنشی رفع می نمود.

به لحاظ اینکه روحانی دیگری در منطقه نبود، در هنگام فوت یکی از اهالی منطقه، با طیّ نمودن راههای خاکی و صعب العبور جهت اقامه نماز میّت و نظارت بر دفن اموات، به نقاط دور دست می رفت و جالب است که در این خصوص هیچگونه حقّ الزّحمه ای دریافت نمی کرد.

زندگی خود را از دامداری و کشاورزی مختصری که داشت اداره می کرد و قناعت سرلوحه زندگی او بود.

او عاقد منطقه هم بود و در مدّت 60 سال، ازدواج تمام دختران و پسران آن منطقه که بیش از 50 روستا می باشد، توسط او انجام می گرفت.

تمام امورات مردم را با خوشروئی انجام می داد، برای مردم جهت مراجعه به ادارات دولتی عریضه می نوشت و جالب است که خطّ (کتابت) او بسیار زیبا بود. کمتر روحانی را در منطقه نهبندان و حتّی شهرستان بیرجند سراغ دارم که به زیبائی او بتواند نامه بنویسد.

خانه او محلّ مراجعات مأمورین دوایر دولتی به آن منطقه بود و مأمورین دولتی از راهنمائی های او بهره مند می شدند.

او با اقامت در روستا، ایثار کرد. او اگر در شهر بیرجند می ماند، به علّت اینکه مدارج علمی او بالا بود، می توانست بعد از پیروزی انقلاب اسلامی در نهادها و ارگانهای انقلابی منشأ خدمات برجسته ای باشد.

مورد احترام علمای بیرجند، آقایان عارفی، آیتی و ربّانی بود. در زمانی که اینجانب در بیرجند تحصیل می کردم (قبل از پیروزی انقلاب اسلامی) ، او هر وقت به بیرجند می آمد، در اتاق استیجاری ام اقامت می کرد و روزها جهت دیدار طلّاب و دوستانش به مدرسه علمّیه معصومیّه می رفت و در آن سالها آقایان عارفی و آیتی جهت ملاقات و بازدید او  چندین بار در خانه استیجاری اینجانب جلوس نمودند.

در یکی از بازدیدها بود که وقتی آقای عارفی وارد اتاق شد، بعد از نشستن کمی اخم کرد و به من گفت از شما که از خانواده ای روحانی هستی و پدربزرگت مرحوم شیخ محمّد علی بصیرانی می باشد، بعید است در خانه ات عکس شاه باشد. به من گفت این عکس را بردار، پاره کن و بیرون بینداز. من در آن زمان در سال چهارم دبیرستان درس می خواندم، یعنی سال 1353 هجری شمسی.

نوبت بعد که این روحانی به منزل ام آمد و با ایشان ملاقات نمودم، از اینکه دیگر از عکس شاه خبری نبود، خیلی خوشحال شد و حتّی مبلغی به من هدیه داد که هیچوقت این عمل پسندیده آن عالم ربّانی از یادم نمی رود. بعد از دادن هدیه به من گفت: " حالا در این خانه میتوان نشست. "

من آن زمان دانش آموز دبیرستان بودم و به مسائی سیاسی آشنائی نداشتم. هم اکنون برابر قانون لایتغیّر الهی، آقای محمّد حسین محمّدی در میان مردم آن منطقه نیست و جای او را خالی می بینند؛ اگر کسی فوت کند، یا ایّام عزای اهل بیت برسد، یا اینکه مردم سئوال شرعی داشته باشند، دچار مشکل هستند.

حکومت دینی همان طور که در جهت عمران و آبادانی روستاها سرمایه گذاری می کند؛ که والحقّ و الانصاف چهره روستاها دگرگون شده است، قطعاً در جهت تحکیم پایه های دینی مردم و گسترش فرهنگ اهل بیت عصمت و طهارت (علیهم السّلام) هم وظیفه دارد.

از چند سال پیش، کار احداث خانه های عالِم در روستاها آغاز گردیده و تا یکی دو سال آینده، اکثر روستاها دارای خانه عالِم خواهند شد.

ولی مشکل نبود روحانی، موضوعی است که باید برای آن چاره اندیشی نمود. در این راستا تقویت حوزه های علمیّه شهرستانها یک ضرورت است که خوشبختانه دولت کریمه آقای احمدی نژاد به این موضوع همّت دارد ولی کافی نیست و سرعت کار می بایست افزایش یابد.

از طرف دیگر همانطور که دولت برای روستاها پزشک، معلّم، بهیار و ... استخدام می کند، پیشنهاد می شود، دولت بکارگیری و استخدام طلّاب و روحانیّون، جهت تبلیغ و اقامه نمازهای پنجگانه و بیان معارف اهل بیت عصمت و طهارت (علیهم السّلام) در روستاها را، در دستور کار خود قرار دهد. بسیاری از طلّاب آمادگی انجام این کار را دارند.

و با استخدام و بکارگیری روحانیّون جوان واجد شرایط و استقرار آنها در روستا تحت عنوان عالم دینی، بسیاری از مشکلات فرهنگی، اجتماعی و ... روستاها مرتفع خواهد شد.

در پایان این مقال، این حدیث شریف را نقل می کنم که: "هنگامی که یک عالِم می میرد، ثلمه ای به اسلام وارد می شود که هیچ چیز جای آن را پُر نمی کند."

شادی روح آن مرحوم که حقّ بزرگی بر مردم آن منطقه دارد صلوات

 میلاد با سعادت اخرین منجی عالم بشریت مهدی موعود(عج)بر همگان مبارک به همین منظور جشنی رامحل حسینیه روستا که برگزار کننده گان این جشن گروه اباصالح المهدی(عج)بود باحضور همه اقشار این دهستان برگزار گردیدکه از جلوه های خاص این مراسم تشریف فرمائی حجت السلام والمسلمین مشکوری وگروه جهادی رضوان بود

لابد اگر در استان خراسان جنوبی گشت وگذری داشته باشید از کارهای که در ماه شعبان انجام می شود به کلمه چهارده برات بیشتر معطوف خواهید شد بله دوستان در روز سیزده ماه شعبان کسانی که نذر دارند وبیشتر منظورم کسانی است که در طول سال منتهی به چهارده ماه شعبانی که در ان قراردارند یکی از بستگان خود را از دست داده اند در روز سیزده ماه شعبان به قول ماه نان روغن جوشی پخته ودر بین اهالی روستا توزیع می کنند ودر صبح روز ۱۴ماه شعبان که همان ۱۴برات است به خانواده های داغدار مراجعه وبا خوانده فاتحه برای مرحوم یا مرحومه طلب غفران و برای بازمانده گان از درگاه حق تعالی مسئلت می نمایند

اعیاد شعبانیه را به شما عزیزان بیننده تبریک می گویم به همین منظور جشنهایی در این دهستان برگزار گردیده ودر حال برگزاری است لازم به یاد اوری است که جلسه اشنایی اثرات موادمخدر به همت ستاد مواد مخدر شهرستان در این دهستان برگزار گردید

صدای روح بخش دعای کمیل جانهای تشنه را به سوی خود می کشد ودر گوشه  دل هر عاشقی جای میگیرد بله عزیز من من این جمله را از خودم نمی گویم شبهای جمعه در روستا دعای پر فیض کمیل از بلندگو ی حسینیه ویا هم از پایگاه بسیج شنیده می شود جالب اینجاست که اکثر شرکت کننده گان جوانان ونوجوانان می باشند که از جلوه های خاص این مراسم است

عید مبعث عید انتخاب شدن حضرت محمد(ص)به پیامبری را به شما  تبریک می گویم به همین منظور جشن مختصری در این روستا در شب عید برگزار گردید اما  حال و هوای جشنهای قبلی را نداشت شادی که درجشنهای گذشته حکمفرما بود در این جشن بدلیل از دست رفتن جوان عزیزی که در ۵۰روز پیش بود کمتر بوددرکل می توان نتیجه گیری خوبی نمود حال معنوی به وضوح بر جشن مانند سایر جشنها هویدابوددر پایان از برگزار کننده گان جشن وشرکت کننده عزیزمخصوصا جناب حجت السلام والمسلمین حاج اقای شاکری  و عزیزان خواهر دانشجوکه چند روزی است مهمان ماهستند  تشکر وقدر دانی به عمل می اید

شهادت هفتمین اختر تابناک آسمان امامت وولایت امام موسی کاظم(ع)را به شما عزیزان تسلیت می گویم به همین منظور دیشب مراسم عزاداری با حضور قشر های مختلف این روستا در محل حسینیه روستا برگزار گردید

Powered By
  BLOGFA.COM